آیه های قرآنی درباره حضرت (ع) واهل بیت (ع)
ومن الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضات الله والله روف بالعباد:مردم جان خود را در برابر خوشنودی خداوند می فروشند و خدا نسبت به بندگانش مهربان است.(بقره 207)
حاکم درص4 جزء3 مستدرک از ابن عباس آورده که: علی جان خویش را به معرض فروش در آورد و لباس پیامبر را به تن پوشید.
حاکم تصریح به صحت این حدیث میکند حتی طبق آنچه بخاری و مسلم در صحت حدیث شرط میدانند اگر چه خودشان آنرا نقل نکرده اند و ذهبی در کتاب تلخیص مستدرک به صحت آن اعتراف نموده است
الذین ینفقون اموالهم بالیل والنهار سرا و علانیهَ فلهم اجرهم عند ربهم ولا خوف علیهم ولا هم یحزنون.
مومنانی که اموال خویش را شب و روز اشکارا و نهان انفاق میکنند بشارت ده که اجر آنها نزد پروردگارشان محفوظ است ترسی بر آنان نیست و محزون و اندوهگین نخواهند شد.(274بقره)
محدثان و مفسران و نویسندگان کتابهای اسباب النزول از ابن عباس نقل کرده اند که این آیه در باره علی(ع) نازل شده است و این در آن هنگام بود که او چهار درهم داشت. یکی از آنها را شب و دیگری را روز سومی را پنهان و چهارمی را آشکارا انفاق کرد.
انما
یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراۀ تطهیرا
الهی در عزتم همین بس که تو را بنده ام