امام علی(ع)وحقانیت او

حدیثی که امام احمد در جزءاول سند -امام نسائی در حفائص العلویه2-حاکم در جزء 3مستدرک3- ذهبی در تلخیص خود اعتراف به صحت آن نموده است.

ابن میمون میگوید:ابن عباس نشسته بود که 9 گروه نزد او آمدند و گفتند ابن عباس یا همراه ما بیا یا اطرافت را خلوت کن که با تو سخنی داریم. ابن عباس گفت همراه شما می آیم ابن میمون میگوید:آنها کناری رفتند و شروع به صحبت کردند ما ندانستیم چه گفتند پس از مدتی ابن عباس آمد و در حالی که لباسش را تکان میداد میگفت اف - تف بدگوئی مردی را میکنند که بیش از ده فضیلت دارد که احدی آنها را ندارد بدگوئی شخصی را میکنند که پیامبر قرمود: کسی را به جنگ خواهم فرستاد که خدا هرگز او را خوار و رسوا نمی کند خدا و رسولش را دوست میدارد خدا و رسولش هم او را دوست میدارند.

پیامبر عمر را برای خواندن سوره توبه بر مکیان روانه ساخت ولی علی (ع) را به دنبال او فرستاد که از او بگیرد و فرمود: این سوره را باید مردی ببرد که او از من و من از او باشم .

پیامبر در میهمانی که برای عموزادگانش ترتیب داده بود گفت: کدامیک از شما در دنیا و آخرت با من همراهی میکند؟ همه امتناع کردند علی بر خواست و گفت من در دنیا و آخرت همکاری و دوستی با تو خواهم نمود پیامبر (ص) فرمود: تو ولی من در دنیا و آخرت خواهی بود.

علی (ع) نخستین کس بود که پس از خدیجه ایمان آورد.

پیامبر (ع) عبای خود را بر علی فاطمه حسن حسین (ع) افکند و فرمود:

پیامبر (ص) قبل از حرکت برای جنگ تبوک گفت :آیا راضی نیستی که تو نسبت به من همچون هارون نسبت به موسی باشی ؟ با این تفاوت که پس از من پیامبری نیست . سزاوار نیست من بروم مگر اینکه تو خلیفه و جانشین من باشی .

پیامبر (ص) تمام درهائی را که به مسجد باز میشد مسدود ساخت غیر از خانه علی (ع) و او داخل مسجد میشد و پیامبر (ص) فرمود: هر کس من مولا و سرپرست اویم سرپرست و مولایش علی است .....